Dachówka podstawowa Röben Milano czerwona naturalna angoba – ponadczasowa estetyka i najwyższa odporność ceramiki

Specyfikacja techniczna

Uwaga: parametry techniczne mogą ulec niewielkim zmianom.

Profil boczny dachówki podstawowej Milano

Konstrukcja zamków dolnych dachówki Milano

Zastosowanie i sposób użycia

• Gdzie stosować: Połacie dachowe obiektów sakralnych, dworków, domów w stylu klasycznym. Doskonale radzi sobie w strefach klimatycznych narażonych na gwałtowne zmiany pogody.
• Jak stosować: Układać na stabilnym ołaceniu. Przestrzegać zaleceń producenta odnośnie klamrowania co trzeciej dachówki po przekątnej połaci.
• Zużycie: Zamyka się w przedziale 10,3 - 11,5 szt./m² powierzchni dachu.

Wykonanie zakończenia powierzchni dachu

Techniczne wykończenie szczytu dachu przy zastosowaniu elementów krawędziowych. Właściwy efekt gwarantuje oryginalna dachówka skrajna lewa oraz dachówka skrajna prawa.

Jeśli projekt zakłada użycie dachówek dwufalowych na krawędzi, kluczowe dla szczelności bocznej staje się zastosowanie trwałego elementu, jakim jest wiatrownica pod dachówkę, która eliminuje podwiewanie deszczu pod pokrycie.

Instrukcja dekarska i parametry krycia

W przypadku dachówek skrajnych leżących w jednej płaszczyźnie ze ścianą szczytową należy pamiętać, że w trakcie planowania trzeba liczyć się z odpowiednią, dopasowaną średnią szerokością pokrycia. Więcej swobody daje występ deski szczytowej, który będzie wykonany od spodu i od strony czołowej (jak przedstawiono na rysunkach wykonawczych). Zastosowano tutaj standardowy odstęp 10 mm od deski do tzw. płetwy dachówki. W przypadku zaplanowania innego odstępu konstrukcyjnego, należy proporcjonalnie dopasować wymiary gabarytowe deski osłonowej szczytowej.

Rysunek poglądowy: okap z głęboko umieszczoną rynną oraz gąsior z taśmą uszczelniającą.

Ustalanie parametrów LAF oraz FLA (dla łat 30×50 mm oraz 40×60 mm)

Legenda techniczna:
FLA – Odległość łaty kalenicowej od linii szczytu kalenicy. Wymiar mierzony od punktu wierzchołkowego krokwi (lub kontrłaty) do górnej krawędzi łaty kalenicy.
LAF – Odległość górnej łaty od linii szczytu kalenicy. Wymiar mierzony od punktu wierzchołkowego krokwi (lub kontrłaty) do krawędzi przedniej pierwszej łaty dachowej.

Tabela LAF/FLA dla łat 30×50 mm:

Tabela LAF/FLA dla łat 40×60 mm:

Prawidłowy podział dachu od okapu do kalenicy

Średnią powierzchnię pokrycia ustalamy bezpośrednio na placu budowy, używając partii dostarczonych dachówek, a następnie, przy uwzględnieniu deski szczytowej, precyzyjnie wykonujemy łaty dachowe. W celu poprawnego ustalenia średniej długości pokrycia dachu należy ułożyć na równej powierzchni podwójny szereg 12 dachówek. Mierzymy je najpierw dokładnie rozsunięte, a drugi raz maksymalnie zsunięte. Każdorazowo mierzona zostaje całkowita długość wewnętrzna 10 dachówek (wymiary L1 oraz L2). Sumę tych dwóch długości dzielimy przez 20 i uzyskujemy dokładną średnią długość pokrycia, która definiuje ostateczny rozstaw łat.

Wzór obliczeniowy: Średnia długość krycia (L) = (L1 + L2) / 20

Pomiar długości w maksymalnym rozsuwie (L1)

Pomiar długości w maksymalnym zsuwie (L2)

Orientacyjna długość pokrycia (w cm) w zależności od liczby szeregów dachówek powierzchniowych:

Podział dachu od deski szczytowej do deski szczytowej

W tym przypadku dekarz ma ściśle określone pole działania. Powierzchnia konstrukcyjna dachu przeznaczona do pokrycia musi być niezwykle dokładnie wytyczona, a dachówki precyzyjnie dopasowane. Średnia szerokość pokrycia, analogicznie jak długość, weryfikowana jest bezpośrednio na budowie przy zachowaniu zazębiających się zamków bocznych. Pomiar wykonuje się każdorazowo przy zamkach bocznych podwójnego szeregu 10 maksymalnie rozsuniętych oraz zsuniętych dachówek.

Wzór obliczeniowy: Średnia szerokość krycia (B) = (B1 + B2) / 20

Szerokość w maksymalnym rozsuwie zamków (B1)

Szerokość w maksymalnym zsuwie zamków (B2)

Orientacyjna szerokość pokrycia (w cm) według liczby szeregów dachówki bez GOZ albo podwójnej dachówki wieńczącej: